Ik krijg vaak deze vragen:

  • Waarom houd je de sabbat?
  • Is de sabbat niet voor de joden?
  • We leven nu in de Nieuwe Testament en de geboden zijn aan het kruis genageld! Ben je niet wettisch bezig?
  • Maar de zondag is toch de dag van de opstanding?

Waarom ik de sabbat houd — niet uit wetticisme, maar uit liefde

Ik houd de sabbat, de zevende dag van de week (zaterdag), omdat ik geloof dat dit een geschenk van God is — geen last, geen Joodse regel, maar een heilige, rustgevende afspraak tussen de Schepper en Zijn kinderen, vanaf het begin van de schepping.

“En God zegende de zevende dag en heiligde die, want op die dag rustte Hij van al Zijn werk.”
– Genesis 2:3

Dat gebeurde nog vóór de zondeval, vóór Israël, vóór Mozes. De sabbat is dus niet alleen voor Joden — het is voor de mens (Markus 2:27). Jezus zelf zegt:

“De sabbat is gemaakt voor de mens, niet de mens voor de sabbat.”

Hij zegt niet “voor de Jood”, maar “voor de mens” — het Griekse woord anthropos, dat “mensheid” betekent.

Maar leef je dan nog onder de wet?

Nee, ik leef onder genade. Mijn redding is volledig door Jezus Christus, niet door geboden houden:

“Want door genade bent u zalig geworden, door het geloof […] niet uit werken, opdat niemand zou roemen.”
– Efeze 2:8–9

Maar genade doet me niet afkeren van Gods wet, ze brengt me er juist dichterbij, uit liefde. De wet is niet mijn redmiddel, maar een spiegel die me wijst op zonde (Romeinen 7:7) en op mijn behoefte aan Christus. En die wet zegt nog steeds:

“Gedenk de sabbatdag, dat u die heiligt.”
– Exodus 20:8

Jezus zegt:

“Als u Mij liefhebt, houd dan Mijn geboden.”
– Johannes 14:15

Daar zit geen wetticisme in. Het is liefde. Liefde gehoorzaamt — niet om te verdienen, maar uit relatie.

Maar de zondag is toch de dag van de opstanding?

Ja, en daar ben ik ontzettend dankbaar voor. Jezus overwon de dood op zondag! Maar nergens in de Bijbel wordt zondag geheiligd als rustdag. Geen enkel gebod, geen enkel voorbeeld van Jezus of de apostelen dat de zondag de sabbat vervangt.

De opstanding is inderdaad krachtig — maar ook het kruis is krachtig. En het kruis herinnert ons dagelijks aan genade, niet aan een nieuwe wekelijkse rustdag. Trouwens, zelfs in de dood heeft Jezus zich gehouden aan de wet die Hij de mensen heeft gegeven door op de sabbat in het graf te rusten! En de discipelen hielden zelfs na de opstanding nog de sabbat:

“En op de sabbat gingen zij naar de synagoge, zoals hun gewoonte was.”
– Handelingen 17:2

Maar zijn de geboden dan niet aan het kruis genageld?

Die tekst komt uit Kolossenzen 2:14, waar staat dat het “handgeschreven document tegen ons” aan het kruis is genageld. Dat verwijst naar de ceremoniële wetten, niet naar de Tien Geboden.

Ellen G. White maakt dit onderscheid ook:

“Het morele karakter van Gods wet is eeuwig. De ceremoniële wet werd afgeschaft bij het kruis, maar de Tien Geboden blijven het fundament van Gods regering.”
– Patriarchs and Prophets, p. 365

Ben ik dan wettisch bezig?

Alleen als ik denk dat ik door sabbat houden gered word — maar dat geloof ik niet. Ik word gered door Jezus alleen. Maar ik houd van Hem. En uit liefde gehoorzaam ik Zijn Woord, ook als dat betekent dat ik tegen de stroom in moet leven.

Sommigen zeggen: “Maar dat is toch ouderwets?” Misschien. Maar liefde is niet gebonden aan tijd. En als Jezus zegt:

“Totdat de hemel en de aarde voorbijgaan, zal er niet één jota of tittel van de wet voorbijgaan.”
– Mattheüs 5:18

…dan wil ik dat serieus nemen.

De sabbat is voor mij geen last, maar een zegen.
Een moment van rust, herstel, gemeenschap met God en met anderen. Een wekelijkse herinnering dat ik niet leef om te werken, te presteren of te verdienen — maar dat ik gemaakt ben om te rusten in Gods liefde.

“Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast zijn, en Ik zal u rust geven.”
– Mattheüs 11:28