Zie de veelgestelde vragen hieronder
Ik krijg vaak vragen over wat ik geloof. Wat geloven de Zevende-dags Adventisten? Hier vind je de geloofspunten. Het valt mensen op dat ik op de Sabbat (zaterdag) niet werk, niet sport, geen boodschappen doe, etc. Ook valt het op dat ik een ander leefstijl heb dan de meeste mensen om me heen. Mensen zijn dan of oprecht bezorgd dat ik door mijn geloof leuke dingen misloop, of vinden het maar gek allemaal en vragen zich bezorgd af of ik niet gehersenspoeld ben door een sekte die mij restricties oplegt. Ik waardeer deze bezorgdheid van mijn medemens!
Deze website is geen officiële publicatie van het kerkgenootschap der Zevende-dags Adventisten in Nederland, maar een initiatief van een Zevende-dags Adventist om de vragen die ik vaak krijg over mijn geloof te beantwoorden.
Wat mijn geloof als adventist uniek maakt
Als adventist geloof ik, net als veel andere christenen, in Jezus Christus als mijn Redder, in de Bijbel als Gods onfeilbare Woord, en in redding uit genade door geloof. Daarin staan we samen. Maar er zijn een paar overtuigingen die ons als adventisten echt onderscheiden — niet omdat we anders willen zijn, maar omdat we geloven dat God ons een specifieke boodschap voor deze tijd heeft gegeven.
Hier zijn zes geloofspunten die voor mij als adventist uniek, bijzonder en diep hoopvol zijn:
1. De sabbat als rustdag – de zevende dag (zaterdag)
Ik geloof dat de sabbat, zoals ingesteld bij de schepping (Genesis 2:1–3) en bevestigd in de Tien Geboden (Exodus 20:8–11), nog steeds Gods heilige dag is — een dag van rust, aanbidding en herstel. Niet als middel tot redding, maar als teken van verbondenheid met De Schepper.
“Gedenk de sabbatdag, dat u die heiligt.”
– Exodus 20:8
2. Geloof in het hemels heiligdom en Jezus’ hogepriesterlijk werk
Ik geloof dat Jezus, na Zijn hemelvaart, Zijn bediening voortzet in het hemels heiligdom (Hebreeën 8:1–2). Hij is daar als mijn Hogepriester, pleitend voor mij. Dit geeft diepe betekenis aan mijn dagelijks gebed en mijn vertrouwen op Hem als middelaar tussen mij en de Vader.
“Wij hebben een Hogepriester […] Jezus, de Zoon van God.”
– Hebreeën 4:14
Dit geloof geeft ons ook inzicht in de Grote Verzoendag en het zogenoemde “onderzoekend oordeel” dat sinds 1844 plaatsvindt (Daniël 8:14), waarin God laat zien dat recht en genade hand in hand gaan.
3. De drie engelenboodschap uit Openbaring 14
Ik geloof dat we in de eindtijd leven, en dat Openbaring 14:6–12 een wereldwijde boodschap is die nú relevant is. Het is een oproep tot:
-
het eren van God als Schepper,
-
het houden van Zijn geboden,
-
het afwijzen van valse aanbidding (het beest en zijn beeld),
-
en het vasthouden aan het geloof van Jezus.
Deze boodschap maakt deel uit van onze identiteit als adventisten: een roepstem tot bekering, hoop, en voorbereiding op Jezus’ spoedige wederkomst.
“Vrees God en geef Hem eer, want het uur van Zijn oordeel is gekomen.”
– Openbaring 14:7
4. Het profetische getuigenis van Ellen G. White
Ik geloof dat God de geest van profetie opnieuw gegeven heeft aan Zijn eindtijdgemeente (Openbaring 12:17). In het leven en werk van Ellen G. White zie ik die gave werkzaam — niet als toevoeging aan de Bijbel, maar als een gids die me telkens terugbrengt naar Jezus en Zijn Woord.
“Kijk niet naar mij. Kijk naar Jezus.”
– Ellen White, Review & Herald, 20 maart 1894
Haar geschriften helpen mij dieper te begrijpen hoe ik praktisch kan leven zoals Christus dat wil — op het gebied van gezin, geloof, onderwijs, gezondheid en missie.
5. Een holistische levensstijl van gezondheid en heiliging
Als adventist geloof ik dat mijn lichaam een tempel van de Heilige Geest is (1 Korintiërs 6:19), en dat geestelijke groei hand in hand gaat met lichamelijke gezondheid. Daarom kies ik voor:
-
een plantaardig dieet (voor velen)
-
het vermijden van alcohol, nicotine, cafeïne
-
beweging, rust, zuivere lucht, zonlicht, vertrouwen in God
Deze gezondheidsboodschap maakt deel uit van onze getuigenis aan de wereld — en is door wetenschappelijk onderzoek inmiddels breed bevestigd.
6. De staat van de doden — dood als slaap tot de opstanding
Ik geloof dat de dood in de Bijbel wordt voorgesteld als een onbewuste slaap (Johannes 11:11–14; 1 Thessalonicenzen 4:13–17). De doden zijn zich nergens van bewust; ze wachten op de opstanding bij Jezus’ wederkomst. Ik geloof niet dat zielen direct naar de hemel of hel gaan, en ook niet dat we contact kunnen hebben met overledenen. Deze waarheid beschermt tegen spirituele misleiding en geeft diepe rust.
“De doden weten helemaal niets.”
– Prediker 9:5
“Ik ben de opstanding en het leven.”
– Johannes 11:25
Ellen White schrijft:
“De dood is een slaap, een rust, tot de opstanding. Christus zal hen wekken als Hij terugkomt in heerlijkheid.”
– The Great Controversy, p. 550
Kort gezegd:
Wat mijn geloof uniek maakt, is dat ik geloof dat God in deze tijd een beweging heeft geroepen om mensen voor te bereiden op de wederkomst van Jezus — door Bijbelse waarheid, profetisch inzicht, praktische liefde en gezonde levensstijl samen te brengen.
Niet om “de enigen” te zijn, maar om een roepstem te zijn.
“Hier zijn zij die de geboden van God bewaren en het geloof van Jezus hebben.”
– Openbaring 14:12
Dat is mijn roeping— en mijn vreugde.
Werd Ellen G. White als “gek” beschouwd?
Er zijn zeker mensen geweest, vooral in haar tijd, die haar mentale gezondheid in twijfel trokken vanwege haar visioenen en religieuze overtuigingen. Dat is niet ongebruikelijk voor religieuze leiders of profeten (denk aan bijbelse figuren als Ezechiël, Jeremia of zelfs Jezus — ook zij werden beschuldigd van waanzin of bezetenheid door hun tijdgenoten, zie bijvoorbeeld Johannes 10:20).
Maar laten we de feiten op een rij zetten:
1. Haar gezondheid en visioenen
-
Ellen kreeg op 9-jarige leeftijd een ernstig ongeluk waarbij ze een steen in haar gezicht kreeg. Dit beïnvloedde haar gezondheid levenslang.
-
Ze begon visioenen te krijgen op haar 17e. Er zijn ruim 200 visioenen en dromen gedocumenteerd.
-
Haar gedrag tijdens die visioenen is intens beschreven: ze ademde bijvoorbeeld niet, had open ogen, maar leek bewust te zijn. Artsen onderzochten haar en vonden het fenomeen opmerkelijk maar niet bewijs van krankzinnigheid.
2. Psychische stabiliteit
-
Ondanks lichamelijke zwakte had ze een uitzonderlijk productieve geest. Ze schreef tientallen boeken, leidde organisaties, reisde internationaal, en gaf leiding aan het opzetten van ziekenhuizen, scholen en uitgeverijen.
-
Historici, inclusief seculiere geleerden, beschouwen haar over het algemeen als mentaal gezond, zelfs briljant op het gebied van organisatie en visie.
-
De American National Library of Medicine heeft haar erkend als een van de honderd meest invloedrijke Amerikanen in de ontwikkeling van de gezondheidszorg.
3. Tegenargumenten
-
Sommigen suggereren dat ze leed aan epilepsie of hallucinaties door hoofdletsel. Maar dat is speculatief — er is geen sluitend medisch bewijs.
-
Wat men in de 19e eeuw als een “goddelijke openbaring” zag, zou vandaag door sommigen mogelijk als een neurologisch fenomeen geïnterpreteerd worden. Maar dat is een kwestie van geloof versus wetenschap, niet noodzakelijk “gekheid”.
Conclusie:
Nee, Ellen G. White was niet gek in de zin van geestesziek of waanzinnig. Ze was een complexe, vaak ziekelijke, maar uiterst scherpzinnige vrouw die diepe invloed heeft gehad op religie, gezondheid en onderwijs. Wat je van haar visioenen denkt, hangt af van je kijk op religie en inspiratie.
Hieronder een voorbeeld van Ellen G. Whites geestelijke helderheid, praktisch inzicht en diepe wijsheid. Het komt uit haar boek “The Ministry of Healing” (1905), waarin ze schrijft over gezondheid, levensstijl en karakterontwikkeling:
“Het grootste verlangen van ieder menselijk wezen is naar een leven van zingeving. Het is niet de roem of de rijkdom die ware vrede brengen, maar het bewuste besef dat men heeft bijgedragen aan het welzijn van anderen.”
– The Ministry of Healing, p. 165
Wat feitelijk klopt:
-
Ellen G. White (1827–1915) was een van de oprichters van de Zevendedags-Adventistenkerk.
-
Ze speelde een belangrijke rol in het vormen van de leer en levensstijl van deze kerk, vooral door haar vele geschriften die als geïnspireerd worden beschouwd door veel adventisten.
-
Ze claimde visioenen en openbaringen te hebben ontvangen van God, en schreef meer dan 100.000 pagina’s aan boeken, brieven en artikelen.
Was ze een sekteleider?
Dat hangt van je definitie van een sekte af. Er zijn twee hoofdbenaderingen:
-
Sociologische/negatieve betekenis (negatieve connotatie)
Als je onder een sekte verstaat: een gesloten, manipulatieve groep met een charismatische leider die absolute gehoorzaamheid eist, dan past Ellen White daar niet goed in:-
Ze promootte onafhankelijk denken, gewetensvrijheid, en studie van de Bijbel.
-
Ze wees op Christus als middelpunt van geloof, niet op zichzelf.
-
De Zevendedags-Adventistenkerk functioneert als een wereldwijde, georganiseerde denominatie met democratische structuren en open geloofsbelijdenis.
-
-
Neutrale/academische betekenis
In religiewetenschappen wordt een sekte soms simpelweg gedefinieerd als een nieuwe religieuze beweging die is afgesplitst van een grotere traditie. In die zin zou je de adventbeweging van de 19e eeuw als een sekte kunnen aanduiden in haar vroege fase — net zoals het christendom ooit een “sekte van de Joden” werd genoemd (Handelingen 24:14). Maar dat zegt niks over goed of fout.
Dus, samenvattend:
Nee, Ellen G. White was geen sekteleider in de klassieke negatieve zin. Ze was een religieuze hervormer en een invloedrijk figuur binnen een christelijke beweging die nu wereldwijd miljoenen volgers heeft en erkend wordt als een reguliere protestantse denominatie.
Waarom ik niet rook als adventist
Ik rook niet omdat ik geloof dat mijn lichaam een gave van God is — een tempel van de Heilige Geest. Alles wat mijn lichaam vergiftigt, beschadigt of afhankelijk maakt, wil ik vermijden. De Bijbel zegt:
“Of weet u niet dat uw lichaam een tempel is van de Heilige Geest, Die in u is en Die u van God hebt ontvangen, en dat u niet van uzelf bent?”
– 1 Korintiërs 6:19
Roken is niet alleen verslavend, maar ook dodelijk. Het schaadt mijn longen, mijn hart, mijn hersenen — en zelfs anderen via meeroken. Het is dus niet alleen schadelijk voor mezelf, maar ook voor mijn naasten. Jezus leerde me om mijn naaste lief te hebben zoals mezelf (Markus 12:31), en roken zou daar in strijd mee zijn.
Ellen G. White schreef hier al over in een tijd dat de medische wereld nog niet volledig besefte hoe gevaarlijk roken was. In Temperance, schrijft ze in 1864:
“Tobacco is a slow, insidious, but most malignant poison. It is all the more dangerous because its effects are so slow, and at first scarcely perceptible.”
– Temperance, p. 56
Nederlandse vertaling:
“Tabak is een langzaam werkend, sluipend, maar uiterst kwaadaardig vergif. Het is des te gevaarlijker omdat de effecten zo langzaam optreden en in het begin nauwelijks merkbaar zijn.”
Ik wil geen slaaf zijn van een gewoonte die mijn gezondheid ondermijnt, mijn verstand benevelt en mijn invloed op anderen verzwakt. God roept mij op tot matigheid, zelfbeheersing, en liefde voor het leven dat Hij mij gaf.
Daarom rook ik niet — niet uit wetticisme, maar uit overtuiging, liefde en eerbied voor mijn Schepper.
Waarom ik ook geen vapes of moderne nicotineproducten gebruik
Ook al rook ik geen sigaretten, ik geloof dat het gebruik van vapes, e-sigaretten, nicotinezakjes of andere moderne vormen van nicotinegebruik net zo goed strijdig is met de levensstijl waartoe God mij roept.
Sommige mensen denken dat vapen onschadelijk is, of in elk geval minder erg dan roken. Maar het feit dat iets “minder slecht” is, maakt het nog niet goed of verantwoord. Vapes bevatten vaak nicotine, een verslavende stof die het zenuwstelsel beïnvloedt, de bloeddruk verhoogt en het concentratievermogen uiteindelijk verstoort. Veel vapes bevatten daarnaast ook chemische stoffen die bij verhitting giftige dampen produceren.
De Bijbelse principes blijven voor mij hetzelfde, ook al kende de Bijbel geen e-sigaretten:
“Al is mij alles geoorloofd, toch is niet alles nuttig; al is mij alles geoorloofd, toch zal ik mij door niets laten beheersen.”
– 1 Korintiërs 6:12
Nicotine beheerst mensen. Het maakt ze afhankelijk, rusteloos, prikkelbaar en op termijn ziek. Ik geloof dat God me een leven van vrijheid aanbiedt — vrijheid van verslavingen, vrijheid van schadelijke gewoonten, vrijheid om helder te denken en anderen tot zegen te zijn.
Ellen White schreef het volgende — en hoewel ze het over tabak had, past het principe net zo goed op vapes:
“Indulgence in any unhealthful practice makes it more difficult for one to discern between right and wrong, and lessens the power to choose the good.”
– Christ’s Object Lessons, p. 281
Nederlandse vertaling:
“Toegeven aan een ongezonde gewoonte maakt het moeilijker om onderscheid te maken tussen goed en kwaad, en verzwakt het vermogen om voor het goede te kiezen.”
Als ik serieus wil wandelen met God en anderen wil helpen, wil ik mijn geest helder houden, mijn lichaam sterk, en mijn wilskracht onbedwelmd. Daarom zeg ik ook “nee” tegen deze moderne vormen van nicotinegebruik uit liefde voor het leven dat mij is toevertrouwd.
Waarom ik plantaardig eet
Ik kies ervoor om plantaardig te eten, omdat ik geloof dat dit het oorspronkelijke en beste dieet is dat God voor de mens heeft bedoeld. In Genesis, nog vóór de zondeval, gaf God deze instructie:
“Zie, Ik geef u al het zaaddragende gewas dat op de hele aarde is, en alle bomen waaraan zaaddragende boomvruchten zijn; dat zal u tot voedsel dienen.”
– Genesis 1:29
Dat was het ideale dieet: vruchten, granen, noten en zaden — puur, eenvoudig, levend voedsel. Later, na de zondeval en de zondvloed, werd het eten van vlees tijdelijk toegestaan (Genesis 9:3), maar altijd met beperkingen (Leviticus 11), en vaak met negatieve gevolgen (denk aan de verkorting van de levensduur na de zondvloed).
Ellen G. White schrijft hierover heel helder. In The Ministry of Healing zegt ze:
“Grains, fruits, nuts, and vegetables constitute the diet chosen for us by our Creator. […] They give a strength, a power of endurance, and a vigor of intellect that are not afforded by a more complex and stimulating diet.”
– The Ministry of Healing, p. 296
Nederlandse vertaling:
“Granen, vruchten, noten en groenten vormen het dieet dat door onze Schepper voor ons is gekozen. […] Ze geven kracht, uithoudingsvermogen en een helderheid van denken die niet wordt bereikt door een ingewikkelder en stimulerender dieet.”
Ik heb gemerkt dat een plantaardig dieet niet alleen mijn lichaam ten goede komt, maar ook mijn geest. Ik voel me helderder, energieker, en dichter bij de natuur zoals God die bedoeld heeft. Daarnaast draagt het bij aan rentmeesterschap over de schepping — minder dierenleed, minder milieuschade, en een eenvoudiger levensstijl.
Wat zegt de medische wetenschap?
Physicians Committee for Responsible Medicine (PCRM)
Deze organisatie van artsen pleit wereldwijd voor een plantaardig dieet ter preventie en zelfs omkering van chronische ziekten zoals diabetes type 2, hartziekten en bepaalde vormen van kanker. Ze stellen dat:
“A diet built from fruits, vegetables, whole grains, and legumes can help prevent and reverse many chronic conditions.”
– PCRM.org
Voor mij is dit geen toeval
De adviezen van de moderne wetenschap zijn in lijn met wat God ons duizenden jaren geleden al leerde — een voeding die het lichaam bouwt, de geest verheldert, en het hart dichter bij Hem brengt. Het bevestigt wat Ellen White schreef in 1905, lang vóór de wetenschap het kon bewijzen.
Mijn keuze om plantaardig te eten is dus geen modegril of enkel een gezondheidskeuze. Het is een geestelijk en lichamelijk antwoord op Gods uitnodiging om ten volle te leven zoals Hij het bedoeld heeft:
“Ik ben gekomen opdat zij leven hebben en overvloed hebben.”
– Johannes 10:10
Waarom ik geen koffie, alcohol of theïnehoudende thee drink
Ik kies ervoor om geen koffie, alcohol of thee met theïne (zoals zwarte of groene thee) te drinken, niet omdat ik denk dat ik daarmee mijn redding verdien, maar omdat ik geloof dat mijn lichaam een tempel is van de Heilige Geest. Zoals de Bijbel zegt:
“Weet u niet dat u een tempel van God bent en dat de Geest van God in u woont?”
– 1 Korintiërs 3:16
Alles wat mijn lichaam en geest vertroebelt of uit balans brengt, probeer ik dus te vermijden. Koffie, alcohol en theïnehoudende thee bevatten stimulerende stoffen (zoals cafeïne en theïne) die mijn zenuwstelsel opjagen en me afhankelijk kunnen maken. In plaats van echte kracht geven ze een kunstmatige prikkel — en daarna komt de vermoeidheid terug, vaak sterker dan voorheen.
Ellen White schrijft hier heel praktisch over. In The Ministry of Healing, zegt ze:
“De invloed van thee en koffie werkt in dezelfde richting als die van wijn, bier en cider. Ze wekken een verlangen op naar sterkere prikkels en zijn schadelijk voor het lichaam.”
– The Ministry of Healing, p. 326
Over alcohol is ze nog directer. In Patriarchs and Prophets, schrijft ze:
“Alcohol bevebelt het verstand, verdraait het geweten, en opent de deur voor verleiding. Geen druppel zou ooit over onze lippen moeten gaan.”
– vrije vertaling van Patriarchs and Prophets, p. 562
Ik wil met een helder verstand leven, in verbondenheid met God. Daarom vermijd ik alles wat die helderheid ondermijnt. Niet uit fanatisme, maar uit liefde — voor mijn Schepper, voor mijn gezondheid, en voor mijn medemens. Want hoe helderder mijn geest, hoe beter ik Zijn stem kan verstaan.
Is Jezus Christus een geschapen wezen?
Nee. Ik geloof absoluut niet dat Jezus een geschapen wezen is.
Ik geloof dat Jezus Christus eeuwig is, zonder begin en zonder einde. Hij is niet een schepsel, maar de Schepper zelf. Hij is niet ontstaan — Hij is.
“In het begin was het Woord, en het Woord was bij God, en het Woord was God.”
– Johannes 1:1
Dat Woord, zegt vers 14, “is vlees geworden” — dat is Jezus.
Dus ik geloof dat Jezus God is in wezen en in natuur, één met de Vader (Johannes 10:30), en dat Hij altijd bestaan heeft.
Waarom dit belangrijk is voor mij
Als Jezus “maar” een geschapen wezen zou zijn — een bijzonder mens, een superengel of een eerste schepping — dan zou Hij mij niet volledig kunnen redden. Alleen God Zelf kon het offer brengen dat genoeg was voor de zonden van de wereld.
En alleen God Zelf kon de afstand tussen hemel en aarde overbruggen.
“Want in Hem woont heel de volheid van de Godheid lichamelijk.”
– Kolossenzen 2:9
Ellen G. White bevestigt dit krachtig
“Christus is de pre-existente, zelfbestaande Zoon van God. […] In Christus is leven, oorspronkelijk, niet geleend, niet afgeleid. […] Hij was met God van eeuwigheid.”
– Evangelism, p. 615
En ook:
“Jezus is één met de Vader in majesteit, in heiligheid en in eeuwige bestaan.”
– Signs of the Times, 5 mei 1890
Dat betekent voor mij: Jezus is geen geschapen hulp van God, maar volwaardige God Zelf, die vrijwillig mens werd om mij te redden.
Maar… werd Jezus niet geboren als baby?
Ja, Zijn menselijke natuur begon in Bethlehem, maar Zijn goddelijke natuur is eeuwig. Dat is het mysterie van de incarnatie: God werd mens, maar hield tegelijk Zijn goddelijkheid. Zoals Jezus zelf zei:
“Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: voordat Abraham was, ben Ik.”
– Johannes 8:58
Let op: Hij zegt niet “ik was”, maar “Ik ben” — de naam van God zelf (Exodus 3:14).
Dus nee, Jezus is niet geschapen. Hij is De Schepper.
Hij is mijn Redder omdat Hij God is.
Hij is mijn Broeder omdat Hij mens is.
En Hij is mijn Koning omdat Hij leeft van eeuwigheid tot eeuwigheid.
“Ik ben de Alfa en de Omega, het Begin en het Einde,” zegt de Heere, Die is, en Die was, en Die komt, de Almachtige.”
– Openbaring 1:8
Goede vraag — en eentje die ik als Adventist vaker hoor. Laat me je eerlijk en rustig uitleggen hoe ik het zie, vanuit mijn geloof, de Bijbel en ook de visie van Ellen G. White.
Is de Zevende-dags Adventkerk een sekte?
Ik begrijp dat sommige mensen zich dat afvragen. Het woord sekte roept bij veel mensen negatieve beelden op: manipulatie, afgesloten gemeenschappen, één charismatische leider, dwang, of onbijbelse leer. Maar daar herken ik mijn kerk niet in.
De Zevende-dags Adventkerk is een wereldwijde protestantse geloofsgemeenschap die meer dan 20 miljoen leden heeft, scholen en ziekenhuizen in meer dan 100 landen, en een duidelijke geloofsbelijdenis gebaseerd op de Bijbel alleen.
“Tot de wet en tot de getuigenis! Als zij niet overeenkomstig dit woord spreken, zal het zijn omdat er voor hen geen dageraad is.”
– Jesaja 8:20
Wij geloven niet iets “geheims”, maar juist dat de volledige Bijbel open en begrijpelijk is voor ieder mens. We geloven dat Jezus Christus onze enige hoop op redding is, dat we gered worden uit genade, door geloof, en niet door werken of regels.
Ellen G. White, een van de oprichters van onze beweging, heeft altijd opgeroepen tot vrijheid van geweten en onderzoek van de Schrift. Ze schreef:
“God verlangt geen blind geloof van Zijn volk. Hij wil dat Zijn kinderen gebruik maken van de rede en het geweten, geleid door Zijn Woord.”
– Steps to Christ, p. 105 (vrije vertaling)
Waarom dan toch dat label ‘sekte’?
Soms noemen mensen ons een sekte omdat:
-
we de zevende dag (zaterdag) houden als sabbat
-
we gezond leven (veel adventisten eten plantaardig en gebruiken geen alcohol, nicotine of cafeïne)
-
we geloven dat Ellen G. White een profetische gave had
Maar al deze dingen zijn gebaseerd op de Bijbel. Jezus hield de sabbat (Lukas 4:16), Paulus hield de sabbat (Handelingen 17:2), en in Jesaja 66:22–23 staat dat Gods volk zelfs in de nieuwe aarde de sabbat zal vieren. Ook profetie wordt in het Nieuwe Testament als gave genoemd (1 Korintiërs 12:10; Openbaring 12:17; 19:10).
Een sekte draait vaak om volgen van een mens. Maar ik volg geen mens — ik volg Jezus Christus. Ellen White zelf zei:
“Kijk niet naar mij. Kijk naar Jezus.”
– Review & Herald, 20 maart 1894
Dus nee, ik geloof niet dat ik lid ben van een sekte.
Ik ben onderdeel van een wereldwijde gemeenschap die Jezus liefheeft, Zijn Woord serieus neemt, en verlangt naar Zijn spoedige terugkomst. Ik nodig iedereen uit om zelf de Bijbel te onderzoeken en Gods stem te horen. Wil je mij ontmoeten? Dan nodig ik je uit voor een kerkdienst bij jou in de buurt op de sabbat (meestal om 10:00) om zelf te ervaren waar het om gaat.
“U zult de waarheid kennen, en de waarheid zal u vrijmaken.”
– Johannes 8:32
Ik krijg vaak deze vragen:
- Waarom houd je de sabbat?
- Is de sabbat niet voor de joden?
- We leven nu in de Nieuwe Testament en de geboden zijn aan het kruis genageld! Ben je niet wettisch bezig?
- Maar de zondag is toch de dag van de opstanding?
Waarom ik de sabbat houd — niet uit wetticisme, maar uit liefde
Ik houd de sabbat, de zevende dag van de week (zaterdag), omdat ik geloof dat dit een geschenk van God is — geen last, geen Joodse regel, maar een heilige, rustgevende afspraak tussen de Schepper en Zijn kinderen, vanaf het begin van de schepping.
“En God zegende de zevende dag en heiligde die, want op die dag rustte Hij van al Zijn werk.”
– Genesis 2:3
Dat gebeurde nog vóór de zondeval, vóór Israël, vóór Mozes. De sabbat is dus niet alleen voor Joden — het is voor de mens (Markus 2:27). Jezus zelf zegt:
“De sabbat is gemaakt voor de mens, niet de mens voor de sabbat.”
Hij zegt niet “voor de Jood”, maar “voor de mens” — het Griekse woord anthropos, dat “mensheid” betekent.
Maar leef je dan nog onder de wet?
Nee, ik leef onder genade. Mijn redding is volledig door Jezus Christus, niet door geboden houden:
“Want door genade bent u zalig geworden, door het geloof […] niet uit werken, opdat niemand zou roemen.”
– Efeze 2:8–9
Maar genade doet me niet afkeren van Gods wet, ze brengt me er juist dichterbij, uit liefde. De wet is niet mijn redmiddel, maar een spiegel die me wijst op zonde (Romeinen 7:7) en op mijn behoefte aan Christus. En die wet zegt nog steeds:
“Gedenk de sabbatdag, dat u die heiligt.”
– Exodus 20:8
Jezus zegt:
“Als u Mij liefhebt, houd dan Mijn geboden.”
– Johannes 14:15
Daar zit geen wetticisme in. Het is liefde. Liefde gehoorzaamt — niet om te verdienen, maar uit relatie.
Maar de zondag is toch de dag van de opstanding?
Ja, en daar ben ik ontzettend dankbaar voor. Jezus overwon de dood op zondag! Maar nergens in de Bijbel wordt zondag geheiligd als rustdag. Geen enkel gebod, geen enkel voorbeeld van Jezus of de apostelen dat de zondag de sabbat vervangt.
De opstanding is inderdaad krachtig — maar ook het kruis is krachtig. En het kruis herinnert ons dagelijks aan genade, niet aan een nieuwe wekelijkse rustdag. Trouwens, zelfs in de dood heeft Jezus zich gehouden aan de wet die Hij de mensen heeft gegeven door op de sabbat in het graf te rusten! En de discipelen hielden zelfs na de opstanding nog de sabbat:
“En op de sabbat gingen zij naar de synagoge, zoals hun gewoonte was.”
– Handelingen 17:2
Maar zijn de geboden dan niet aan het kruis genageld?
Die tekst komt uit Kolossenzen 2:14, waar staat dat het “handgeschreven document tegen ons” aan het kruis is genageld. Dat verwijst naar de ceremoniële wetten, niet naar de Tien Geboden.
Ellen G. White maakt dit onderscheid ook:
“Het morele karakter van Gods wet is eeuwig. De ceremoniële wet werd afgeschaft bij het kruis, maar de Tien Geboden blijven het fundament van Gods regering.”
– Patriarchs and Prophets, p. 365
Ben ik dan wettisch bezig?
Alleen als ik denk dat ik door sabbat houden gered word — maar dat geloof ik niet. Ik word gered door Jezus alleen. Maar ik houd van Hem. En uit liefde gehoorzaam ik Zijn Woord, ook als dat betekent dat ik tegen de stroom in moet leven.
Sommigen zeggen: “Maar dat is toch ouderwets?” Misschien. Maar liefde is niet gebonden aan tijd. En als Jezus zegt:
“Totdat de hemel en de aarde voorbijgaan, zal er niet één jota of tittel van de wet voorbijgaan.”
– Mattheüs 5:18
…dan wil ik dat serieus nemen.
De sabbat is voor mij geen last, maar een zegen.
Een moment van rust, herstel, gemeenschap met God en met anderen. Een wekelijkse herinnering dat ik niet leef om te werken, te presteren of te verdienen — maar dat ik gemaakt ben om te rusten in Gods liefde.
“Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast zijn, en Ik zal u rust geven.”
– Mattheüs 11:28
Hoe ik weet dat God bestaat
Ik weet dat God bestaat — niet omdat ik het blind geloof, maar omdat ik het keer op keer heb ervaren, onderzocht en herkend in alles om me heen.
In de schepping zie ik Zijn hand.
Als ik naar de natuur kijk, zie ik orde, schoonheid, detail — van het DNA in een cel tot de sterren aan de hemel. Dat is voor mij geen toeval. Zoals de Bijbel zegt:
“De hemelen vertellen Gods eer, het uitspansel verkondigt het werk van Zijn handen.”
– Psalm 19:2
De natuur is geen bewijs voor God, maar wel een krachtig getuigenis van Hem. Het spreekt tot mijn hart en geweten.
In de Bijbel hoor ik Zijn stem.
De Bijbel is geen gewoon boek. Ik ben verbaasd hoe een verzameling teksten, geschreven over duizenden jaren, zo’n samenhangend en levend beeld van Gods karakter laat zien: rechtvaardig én genadig, krachtig én nabij.
Profetieën die vervuld zijn, zoals in Daniël en Jesaja, hebben mijn geloof versterkt. En de woorden van Jezus hebben mij diep geraakt:
“Mijn schapen horen Mijn stem, en Ik ken ze, en zij volgen Mij.”
– Johannes 10:27
Ik kan dat alleen maar beamen. Zijn stem is zacht, maar duidelijk.
In mijn eigen leven zie ik Zijn leiding.
Ik heb gebeden en antwoorden gekregen die ik niet kon verklaren. Troost gevoeld op momenten dat niemand wist wat ik nodig had. Richting ontvangen waar ik zelf de weg kwijt was. Soms fluisterend, soms overweldigend, maar altijd liefdevol.
Ellen G. White zegt het zo mooi:
“God spreekt tot ons door de natuur, door Zijn Woord, door de omstandigheden om ons heen en door de stille stem van de Heilige Geest.”
– Steps to Christ, p. 87 (vrije vertaling)
En ik zie Hem in mensen.
In ware liefde, in opoffering, in vergeving — daar zie ik iets van God weerspiegeld. Niet perfect, maar echt. En soms komt iemand op precies het juiste moment met het juiste woord. Dat is voor mij geen toeval, dat is God.
Dus… hoe weet ik dat God bestaat?
Niet omdat ik alles begrijp. Maar omdat ik te veel heb gezien, gevoeld en ervaren om het te ontkennen. Omdat Zijn liefde mijn hart raakt, Zijn Woord mijn denken opent, en Zijn aanwezigheid me rust geeft te midden van alles.
“U zult Mij zoeken en vinden, wanneer u naar Mij zult vragen met heel uw hart.”
– Jeremia 29:13
Ik zocht Hem — en ik vond Hem. En nu weet ik: Hij was het die mij het eerst zocht.
Soms zeggen mensen: “Jij hebt geloof nodig om in God te geloven.”
Maar ik zeg: Je hebt óók geloof nodig om te denken dat alles uit het niets is ontstaan — zonder doel, zonder intelligentie, zonder richting.
Beide zijn geloofsposities. Maar ik geloof dat mijn geloof redelijk, logisch en zelfs wiskundig onderbouwd is.
1. Complexiteit vereist intelligentie
Als ik een boek zie, weet ik dat er een schrijver is. Als ik een schilderij zie, weet ik dat er een kunstenaar is. Als ik een iPhone zie, weet ik dat er een designer achter zit. Niemand zegt: “Dat is vanzelf ontstaan uit stof en wind.”
Waarom zouden we dan denken dat DNA, een taal die miljarden keren complexer is dan computercode, zomaar vanzelf is ontstaan?
DNA bevat instructies, volgorde, foutenherstelmechanismen — het lijkt op een informatiesysteem. En informatie vereist altijd een bron van intelligentie.
De wiskundige en informaticus Werner Gitt zei het zo:
“Er bestaat geen bekende natuurwet, fysiek proces of materiële verschijnsel dat informatie uit chaos voortbrengt.”
Dus als ik DNA zie, zie ik geen toeval. Ik zie een handtekening. Van een Ontwerper.
2. Kansrekening: leven uit toeval is (wiskundig) onmogelijk
Volgens de bekende Oxford-wiskundige Sir Fred Hoyle is de kans dat één enkel eiwit per toeval ontstaat, te vergelijken met:
“Het idee dat een tornado door een schroothoop raast en toevallig een volledig functionerend Boeing 747 vliegtuig in elkaar zet.”
En dat is nog maar één eiwit, terwijl een levende cel duizenden gecoördineerde eiwitten nodig heeft, op precies de juiste plaats, met de juiste interacties. De kans dat dit allemaal “zomaar” gebeurde, is praktisch nul.
Je hoeft geen creationist te zijn om toe te geven dat dit een geloofsdaad is — geloof in toeval.
3. De onreduceerbare complexiteit van leven
Neem bijvoorbeeld het menselijke oog, de bloedsomloop of de zweepstaart van een bacterie: als je één onderdeel mist, werkt het hele systeem niet meer. Evolutie werkt via kleine, stapsgewijze verbeteringen — maar hoe kun je geleidelijk iets opbouwen dat pas functioneert als alles er is?
Dat noemt men irreduceerbare complexiteit.
En dat wijst op ontwerp — niet op toeval.
4. Bewustzijn, moraliteit en schoonheid
Zelfs als je biologische mechanismen probeert te verklaren, blijft er iets over dat evolutie nooit heeft kunnen verklaren:
-
Bewustzijn (hoe kan chemie leiden tot zelfbewustzijn?)
-
Moraal (waarom voelen mensen universeel dat liegen, doden of stelen fout is?)
-
Schoonheid (waarom zijn we geraakt door kunst, muziek, zonsondergangen?)
Ellen G. White schreef daarover:
“De mens is geschapen naar het beeld van God — met verstand, met moreel besef, met het vermogen om te kiezen.”
– Education, p. 15
Voor mij is dat logisch. Die hogere dingen komen niet voort uit atomen. Ze wijzen naar een hogere Bron.
5. De fijn-afstelling van het heelal
Moderne natuurkundigen ontdekken dat de natuurwetten — zwaartekracht, elektromagnetisme, kernkracht — exact afgesteld zijn op leven. Als je één natuurconstante een fractie verandert, stort alles in: sterren ontstaan niet, water bestaat niet, leven is onmogelijk.
De kans op zo’n exacte afstemming?
Lager dan 1 op 10 tot de 120e macht — dat is als een pijl afschieten en 13 miljard lichtjaar verder precies het midden van een doel raken.
Veel wetenschappers noemen dat nu: “The Fine-Tuning Argument”.
Voor mij betekent dat: dit is geen toeval. Er móét een Meesterbrein achter zitten.
Conclusie: geloof is logisch
Ik geloof niet in God omdat ik bang ben om het niet te doen.
Ik geloof omdat ik zie dat orde, schoonheid, moraliteit, bewustzijn en informatie allemaal schreeuwen om een oorsprong die groter is dan tijd, ruimte en materie.
En als ik dan de Bijbel lees, zie ik dat Die Ontwerper mij kent, liefheeft en roept bij naam.
“Het geloof is de zekerheid van de dingen die men hoopt, en het bewijs van de dingen die men niet ziet.”
– Hebreeën 11:1
Mijn geloof is dus niet blind. Het is gebouwd op waarneming, rede, en openbaring.
Hoe ik lid werd van de Zevende-dags Adventkerk
Ik ben lid geworden van de Zevende-dags Adventkerk door een persoonlijke keuze, na gebed, Bijbelstudie en een innerlijke overtuiging dat God mij riep tot een dieper, vollediger leven met Hem.
Mijn reis begon met vragen — over het leven, de waarheid, de toekomst. Toen ik de Bijbel begon te lezen met een open hart, ontdekte ik prachtige waarheden: over Jezus als mijn Verlosser, over Gods liefdevolle wet, over de sabbat, over gezondheid en profetie. Steeds weer klonk dezelfde uitnodiging:
“Volg Mij.”
– Jezus in Mattheüs 9:9
Ik kreeg Bijbelstudies van adventisten die niet alleen wisten wat ze geloofden, maar ook waarom — en dat sprak me aan. Ze dwongen me niet, ze nodigden me uit. Ik ging de boodschap zelf onderzoeken, net als de mensen in Berea:
“Deze onderzochten dagelijks de Schriften om te zien of deze dingen zo waren.”
– Handelingen 17:11
Toen ik overtuigd raakte van wat ik leerde — over Jezus’ genade, Zijn geboden, Zijn sabbat, en Zijn spoedige wederkomst — besloot ik me te laten dopen. Niet als traditie, maar als uiting van mijn keuze om Jezus te volgen. De doop is voor mij een begrafenis van mijn oude leven, en een opstanding tot een nieuw leven met Hem (Romeinen 6:3–4).
Ellen G. White schrijft:
“Doop betekent meer dan ritueel; het is een verbond van overgave, geloof en gehoorzaamheid.”
– Desire of Ages, p. 111 (vrije vertaling)
Na mijn doop werd ik opgenomen in de gemeente — als volwaardig lid van het lichaam van Christus (1 Korintiërs 12:27). Geen perfect lichaam, maar een gemeenschap van gelovigen die samen groeien, samen dienen, samen uitzien naar Jezus’ terugkomst.
Was mijn doop een ritueel van een sekte?
Toen ik mij liet dopen als Zevende-dags Adventist, was ik geen kind, maar iemand die bewust koos voor Jezus. In onze kerk dopen we mensen niet als baby’s, maar alleen wanneer ze zelf kunnen begrijpen wat het betekent om Jezus te volgen. Dat kan soms op jongere leeftijd zijn, maar altijd vanuit een vrijwillige, persoonlijke overtuiging. Mijn doop was dus geen automatische traditie, geen groepsdruk, en zeker geen geheimzinnig of magisch ritueel. Het was het resultaat van:
-
eigen Bijbelstudie
-
gebed en overtuiging door de Heilige Geest
-
een vrijwillige keuze om mijn leven aan Jezus te geven
De doop is voor mij niet zomaar een symbool, maar een openbare getuigenis: ik wil niet meer leven voor mezelf, maar voor Jezus. De Bijbel zegt:
“Wie gelooft en zich laat dopen, zal zalig worden.”
– Markus 16:16
En:
“Wij zijn dan met Hem begraven door de doop in de dood, opdat, zoals Christus uit de doden is opgewekt […] ook wij in nieuwheid van leven zouden wandelen.”
– Romeinen 6:4
Dat is mijn ervaring: een nieuwe start, met Jezus als middelpunt. De mensen om me heen moedigden me aan om Gods stem zelf te zoeken — niet blind een mens of kerk te volgen. Dat is juist het tegenovergestelde van een sekte.
Geloof ik echt dat God als een baby werd geboren?
Ja. En hoe langer ik erover nadenk, hoe meer verwondering ik voel.
Dat de almachtige God — de Schepper van hemel en aarde — ervoor koos om kwetsbaar te worden, klein, afhankelijk, en geboren te worden als een kindje in een voerbak… dat raakt mij tot in het diepst van mijn ziel.
“Het Woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond.”
– Johannes 1:14
Dat is voor mij geen symboliek of sprookje. Dat is werkelijkheid.
God werd mens. Niet in een paleis, maar in een stal. Niet met een zwaard, maar met tranen. Niet om te heersen, maar om te dienen — en uiteindelijk te sterven voor mij.
Liefde houdt geen afstand!
Als God alleen van veraf had gesproken, had ik Hem misschien gehoord.
Maar omdat Hij in mijn schoenen kwam staan, weet ik dat Hij mij écht begrijpt.
“Want wij hebben geen Hogepriester die geen medelijden kan hebben met onze zwakheden, maar Eén die in alles op dezelfde wijze als wij is verzocht, maar zonder te zondigen.”
– Hebreeën 4:15
Jezus is niet alleen God-voor-ons — Hij is God-met-ons. Immanuël.
Ellen G. White schreef hier iets ongelooflijk moois over:
“Christus was God, maar Hij openbaarde zich als een hulpeloze baby in Bethlehem. In Hem werd het oneindige met het menselijke verbonden; het goddelijke nam de menselijke natuur aan.”
– Desire of Ages, p. 43
En op een ander moment:
“Het mysterie van de menswording van Christus is het zegel van Gods liefde.”
– The SDA Bible Commentary, deel 5, p. 1128
Voor mij is die baby in de kribbe dus geen schattig kerstplaatje.
Het is een revolutie. Een wonder. Het is God die zegt:
“Ik wil niet alleen jouw Schepper zijn — Ik wil jouw Broeder worden.”
Hij koos ervoor om door geboortepijn heen te komen.
Om honger, dorst, vermoeidheid en verleiding te ervaren.
Om de mens volledig te worden — en toch zonder zonde te blijven.
Dus ja, ik geloof dat God als baby werd geboren.
En dat maakt Hem voor mij niet kleiner, maar juist grootser. Hij kwam niet om indruk te maken, maar om mijn hart te winnen. En dát heeft Hij gedaan.
“Want een Kind is ons geboren, een Zoon is ons gegeven; […] en men noemt Zijn Naam Wonderlijk, Raadsman, Sterke God, Eeuwige Vader, Vredevorst.”
– Jesaja 9:5
Geloof ik echt dat de wereld vergaat?
Ja… en nee.
Ik geloof niet dat de wereld zomaar vergaat in een chaos zonder hoop. Maar ik geloof wél dat deze wereld, zoals we die nu kennen — vol pijn, onrecht, oorlog, ziekte en dood — niet eeuwig zo zal doorgaan. En daar ben ik eigenlijk dankbaar voor.
Ik geloof dat Jezus Christus terugkomt, letterlijk, zichtbaar en spoedig. Niet om ons te vernietigen, maar om ons te verlossen. Zijn wederkomst is voor mij geen doemscenario, maar het hoogtepunt van de hoop:
“Laat uw hart niet in beroering raken; u gelooft in God, geloof ook in Mij. In het huis van Mijn Vader zijn veel woningen. […] Ik ga heen om een plaats voor u gereed te maken. […] Ik kom terug.”
– Johannes 14:1–3
Dus ja, ik geloof dat er een einde komt aan de geschiedenis van zonde, maar niet uit angst. Ik geloof het omdat Jezus heeft beloofd dat Hij terugkomt om alles nieuw te maken (Openbaring 21:5).
Wat gebeurt er dan bij dat “einde”?
De Bijbel leert dat bij Jezus’ wederkomst:
-
de doden in Christus zullen opstaan (1 Thessalonicenzen 4:16)
-
de gelovigen met Hem mee zullen gaan (vers 17)
-
de aarde zal worden gereinigd (2 Petrus 3:10–13)
-
en daarna zal er een nieuwe hemel en een nieuwe aarde komen, waar gerechtigheid woont (Openbaring 21:1)
Ik geloof dus niet in een vaag hiernamaals of dat we “voor altijd op een wolk zitten met een harp” — maar in een herstel van Eden, een echte, tastbare nieuwe aarde, waarin geen dood of verdriet meer zal zijn.
“En God zal alle tranen van hun ogen afwissen, en de dood zal er niet meer zijn.”
– Openbaring 21:4
Wat zegt Ellen G. White hierover?
Zij schreef niet sensationeel of angstaanjagend over het einde, maar juist vol hoop:
“De wederkomst van Christus is de gezegende hoop van de gemeente, de climax van het evangelie.”
– The Great Controversy, p. 302
En ook:
“De aarde, verduisterd door de vloek van de zonde, zal opnieuw schitteren in de heerlijkheid van Eden.”
– The Great Controversy, p. 678
Dus ja, ik geloof dat de wereld “vergaat” — maar alleen om plaats te maken voor iets oneindig beters.
Voor mij is dat geen doemdenken. Het is hoopvol verwachten.
Niet omdat ik wil ontsnappen, maar omdat ik geloof dat God iets veel mooiers in petto heeft.
En zolang Jezus nog niet terug is, wil ik hier op aarde leven als een licht, met open armen, en een hart vol liefde — om anderen ook die hoop te laten zien.
“Want wij verwachten, overeenkomstig Zijn belofte, nieuwe hemelen en een nieuwe aarde, waar gerechtigheid woont.”
– 2 Petrus 3:13
Wat geloof ik over de grote verdrukking?
Ik geloof dat er vóór de wederkomst van Jezus een tijd komt van wereldwijde crisis en geestelijke strijd — de grote verdrukking (Matteüs 24:21). Niet zomaar natuurrampen of oorlogen, maar een moment waarin de keuze voor of tegen God duidelijk wordt voor elk mens.
Het zal gaan om trouw blijven aan God, ook als wetten of druk van de wereld dat moeilijk maken. De kernvraag zal zijn:
“Wie aanbid ik — de Schepper of het beest?”
– zie Openbaring 13 & 14
In die tijd zal God Zijn volk kracht geven om stand te houden, zoals beloofd:
“En het volk dat zijn God kent, zal standhouden en kracht doen.”
– Daniël 11:32
Ellen White noemt het een tijd van beproeving, maar ook van overwinning:
“In de tijd van benauwdheid zal Gods volk leven zonder een Middelaar in het hemels heiligdom, maar door Zijn genade zullen zij standhouden.”
– The Great Controversy, p. 614
Ik ben daar niet bang voor, want God belooft bescherming, kracht en vrede — zelfs in verdrukking.
Wat geloof ik over het duizendjarig rijk?
Na de wederkomst van Jezus begint volgens Openbaring 20 het duizendjarig rijk — maar niet hier op aarde, zoals sommige kerken leren. Als adventist geloof ik dat:
-
Jezus terugkomt
-
de rechtvaardigen worden opgenomen naar de hemel (1 Thessalonicenzen 4:16–17)
-
de aarde woest en leeg achterblijft — de goddelozen zijn gestorven (Jeremia 4:23–27)
-
Satan wordt gebonden — niet met kettingen, maar door de omstandigheden: hij kan niemand meer misleiden, want iedereen is óf gered óf verloren (Openbaring 20:1–3)
In die 1000 jaar zijn de gelovigen in de hemel en oordelen met Christus:
“En zij gingen op tronen zitten, en het oordeel werd hun gegeven.”
– Openbaring 20:4
We mogen dan vragen stellen, begrijpen waarom mensen wel of niet gered zijn — Gods rechtvaardigheid wordt geopenbaard, niet verborgen.
Na die 1000 jaar komt het Laatste Oordeel (Openbaring 20:11–15), en dan schept God een nieuwe hemel en een nieuwe aarde (Openbaring 21:1).